درس چهل و چهارم « 1 » تقيّد به آداب اسلامى يكى از ويژگيهاى امام بزرگوار ، تعبّد و تقيّد ايشان به احكام و آداب الهى است ، حتى آن مواردى كه شايد - از نظر برخى افراد - پيش پا افتاده و بىاهميت باشد . امام راحل عمرى را - حتى در همان ايام كسالت در بيمارستان در آن حالت درد و ناراحتى - موفق به خواندن نماز شب بودند . كسى در همان روزها از ايشان سؤال كرد : كجاى بدن شما درد مىكند ، ايشان در جواب گفته بودند : سر تا پاى بدنم ؛ با آن حال ايشان مقيّد بودند كه عمامه بر سر داشته باشند ، « تحت الحنك » انداخته باشند ، مستحبات را رعايت كنند و قرآن قرائت كنند . اينها سطحى نيست بلكه به عمق مطلب توجه نمىشود . گاهى كه سر درد مختصرى براى انسان پيدا مىشود ، نه تنها ديگر حال مطالعه نداشته ، بلكه حتى حال خواندن يك آيهء قرآن را هم ندارد ، امّا در تصاويرى - كه بدون توجه امام بزرگوار از ايشان گرفته شده بود - مىبينيم در آن حالت درد و ضعف ، قرآن مجيد را بر مىدارد و قرآن تلاوت مىكند . در همين رابطه يكى از برادران كه اكثر اوقات در خدمت مرحوم امام بود ، به من چيزى گفت كه مرا شگفت زده كرد . گفت : آيا شما مىدانيد امام در شبانه روز چند

--> ( 1 ) . اين درس در جلسهء يكصد و نود درس خارج اصول معظم له ايراد گرديده است .